รักของฉัน...ที่ไม่มีข้อแม้
posted on 01 Jun 2008 23:17 by midgummy in passage...จะมีอีกหรือเปล่านะ
ที่ฉันจะรักใครได้มากเท่านี้
เป็นห่วงใครได้มากเท่านี้
แล้วก็ทำเพื่อใครได้มากเท่านี้
และเค้าก็รักเรามากเท่านี้
...กว่าจะเขียนจบ4บรรทัด ฉันก็ได้คำตอบแล้วล่ะ
ว่า ไม่มี...ทาง
ที่จะรักใครได้มากเท่านี้อีกแล้ว
ฉันทำทุกอย่างได้...เพื่อเค้า
แบบที่เค้าทำทุกอย่างได้...เพื่อฉัน
เราต่างไม่มีข้อแม้ในความรู้สึก
ฉันหวังว่าซักวัน...ฉันจะตอบแทนเค้า...ทำเพื่อเค้าให้มากกว่านี้
ฉันไม่อยากเห็นน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเค้า
ฉันไม่ต้องการเห็นเค้าสิ้นหวัง...เศร้า...เสียใจ
แต่บางครั้งฉันรำคาญ...คำดุด่า ว่ากล่าว
ฉันจึงงอแง...งี่เง่า...โกรธ...โมโห
เหมือนเด็กที่ไม่รู้จักโต...ที่โง่มาก
แล้วในที่สุดก็เป็น ฉันเอง ที่เสียใจกับกระการทำของ ตัวเอง มากที่สุด
และถึงตอนนี้มันก็...ใช่...ฉันมันโง่มากจริงๆ
ฉันปล่อยให้ตัวเองมีความคิดแบบนี้
กับ คนนี้ ได้ยังไง
ทุกวันนี้ฉันพยายามทำตัวให้ดีที่สุด
พยายามทุกเรื่อง...ทั้งค่าใช้จ่ายต่างๆ
ตอนนี้เศรษฐกิจบ้านฉันแย่จริงๆ...
ยิ่งเค้าเครียด...ฉันก็ยิ่งเครียด
ฉันเลยพยายามคิดว่ายังมีคนที่แย่กว่าฉันอีกเยอะ
ฉันยังมีอาโกวที่ส่งเสียค่าเล่าเรียน...และส่งเสริมการเรียน
ต้องขอบคุณ...ที่ไม่รู้จะขอบคุณยังไงได้หมด
...นั่นก็เลย...ช่วยให้เค้า...คลายเครียดไปได้...นิดนึง
และฉันก็จะพยายามต่อไป...เพื่อเค้า
ถึงแม้เราไม่เคยแสดงอาการอะไรที่มันลึกซึ้ง...หรือใกล้ชิด
แต่ไม่รู้สิ...เค้าเป็นทุกๆอย่าง
ฉันก็รักของฉันนะ
"รักแม่ที่สุดเลย"
